فکرنمی‌کردم مشکلات اینقدرعمیق باشد
كد خبر : ۲۸۷۱۳ /  تاریخ :۲۳ اسفند ۱۳۹۳ /  سايت  /  مصاحبه ها

در حالی که در 8 سال دولت قبلی رئیس سازمان تربیت بدنی یا وزیر ورزش علاقه ای خاص به سفرهای خارج از کشور داشتند اما محمود گودرزی اهل ریخت و پاش نیست!
فکرنمی‌کردم مشکلات اینقدرعمیق باشد
در حالی که در 8 سال دولت قبلی رئیس سازمان تربیت بدنی یا وزیر ورزش علاقه ای خاص به سفرهای خارج از کشور داشتند اما محمود گودرزی اهل ریخت و پاش نیست!

روبه شادی : گفت و گوی روزنامه آرمان با وزیر ورزش و جوانان:

دومین وزیر تاریخ وزارت ورزش و جوانان کشور محمود گودرزی است. در سوابق وی که دارای مدرک دکترای تخصصی مدیریت و برنامه ریزی در تربیت بدنی است، معاونت فنی سازمان تربیت بدنی، ریاست دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، معاونت آموزشی و پژوهشی پردیس علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران، عضویت در هیئت ممیزه دانشگاه تهران، عضویت در سپاه پاسداران و .... دیده می شود. دکتر گودرزی سالهای سال است صبح زودتر از سایرین در دفتر کار خود حاضر شده و شب دیرتر از دیگران محل کار را ترک می کند. از مرخصی هایش استفاده نمی کند و وقتش برای کار و بعد خانواده است. در حالی که در 8 سال دولت قبلی رئیس سازمان تربیت بدنی یا وزیر ورزش علاقه ای خاص به سفرهای خارج از کشور داشتند اما محمود گودرزی اهل ریخت و پاش نیست!

شما به عنوان چهارمین وزیر پیشنهادی توسط دکتر روحانی به مجلس معرفی و موفق شدید رای اعتماد بهارستان نشینان را کسب کنید. در آن مقطع چه برنامه هایی به مجلس ارائه کردید؟
برنامه هایی که سالیان سال روی آن کار شده بود تقدیم مجلس شد. برنامه ای که نه برای وزارت ورزش بلکه به عنوان بخشی از زندگی حرفه ای روی آن سالها کار کرده بودم به هر حال من برنامه ریزی و استراتژی در حوزه ورزش را درس می دهم. طبیعتا یک تجربه تئوریک قوی پشت این موضوع بوده است. به‌لحاظ تجربه عملیاتی نیز تجربه کار مدیریتی سی و اندی سال در حوزه های مختلف مانند صنعت و خصوصا حوزه ورزش در تهیه این برنامه نقش داشت. تفاوتی که این برنامه داشت این بود که اقدامات و عملیاتی که برنامه ها را محقق می کرد به مجلس ارائه کردیم. مجلس شورای اسلامی هم پس از بررسی اعلام کردند برنامه ارائه شده 97% منطبق با اسناد بالادستی است. البته برنامه های ما همسو با سیاست های آقای روحانی نیز بود.
چند درصد از برنامه های شما محقق شده؟
آنچه پیش بینی کردیم محقق شد. صد درصد برنامه‌هایی که داشتیم عملیاتی شد.
در بخش اخلاق و کارهای فرهنگی که بخش مهمی از برنامه های شما بود، چه اقداماتی انجام شده است؟
سال73 شورای عالی انقلاب فرهنگی تکلیفی را بر عهده سازمان تربیت قرار می دهد مبنی بر نوشتن آیین نامه‌ای که فرهنگ را در ورزش نهادینه کند اما از سال 73 تا 93 اصلا چیزی نوشته نشد تا اینکه اولین گام توسط این وزارتخانه برداشته شد. نظام نامه فرهنگی ورزش در ایران تدوین شده و آماده تقدیم به شورای عالی انقلاب فرهنگی شده است. بحث دیگر این است که مردم نسبت به عدم شفافیت در ورزش خصوصا فوتبال مشکل داشتند. برای اکثر فدراسیون ها طی سال سه مرحله حسابرس فرستادیم. شفاف سازی ارقام فوتبال و باشگاه ها اقدام بعدی بود. از آن به بعد باشگاه ها موظف شده اند آنچه عملیات مالی و قرارداد دارند در معرض دید مردم قرار دهند و این شفاف‌سازی است که باعث می شود با جسارت تقلب نکنند. در خصوص برگزاری انتخابات بیش از 31 فدراسیون نیز سازمان بازرسی کل کشور طی نامه ای به رئیس جمهور، وزارت ورزش و جوانان را به عنوان قانونگرا ترین وزارتخانه مورد تقدیر قرار دادند.
شاید بحث تکراری باشد ولی در مورد انتخابات فدراسیون ها و کمیته ملی المپیک مهندسی صورت نگرفت!؟
نه. به عنوان یک شخصیت حقیقی شاید اعتقاد داشتیم اگر فلانی رئیس فدراسیون شود خیلی بهتر است ولی اینکه دست ببریم در انتخابات یا به رای دهندگان توصیه کنیم قطعا و یقینا می گویم چنین مساله ای نیست. چه بسا فردی به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب شده از نظر فنی مورد تایید من نبوده ولی حکم ریاست وی را صادر کردیم. باورمان این است دولت مبتنی بر رای مردم و احترام به نظر مردم است و ما هم موظف هستیم از مشی خوب و اسلامی حمایت کنیم.
دولت گذشته به رغم تکلیف قانونی در بحث خصوصی سازی وارد نشد. در دولت دکتر روحانی اما این امر سمت و سوی عملی شدن به خود گرفته است!
به نظرم واهمه ای در مورد خصوصی سازی سرخابی‌ها وجود داشته که بعضا درست و بعضا غیر واقعی است. یک نظر این هست که اگر خصوصی سازی انجام شود گروه‌هایی که مورد وثوق نباشند این تیم ها را در اختیار بگیرند که این مساله را قبول ندارم. وقتی نظام حکومتی ما مقتدر است طبعیتا باشگاه های ورزشی نباید ترسی داشته باشند. سیاست دولت تدبیر و امید واگذاری کار مردم به مردم است. ضمن اینکه تکلیف قانونی هم هست. از ابتدای سال 93 با عزم جزم به دنبال خصوصی سازی بودیم. از چند ماه قبل این دو باشگاه دولتی را به وزارت امور اقتصاد و دارایی و سازمان خصوصی سازی واگذار کرده ایم و آنها ورود به فرآیند خصوصی سازی کرده اند.
وزارت ورزش به‌دنبال این بوده که دولت هزینه‌ای بابت استقلال و پرسپولیس پرداخت نکند و برای این مساله به‌دنبال جذب اسپانسر بوده‌اید. اما جذب حامی مالی باعث تغییرات در این باشگاه‌ها شده است!
خیر! باید بگویم در یک باشگاه تغییرات داشتیم و خیلی نبوده است! متاسفانه مساله ای در رسانه ها تکرار می شود و این اشتباه به عنوان حقیقت جا می افتد! در پرسپولیس هیات مدیره همان افراد هستند که بعضا ترمیم شده است. متاسفانه برخی افراد که به عنوان سرپرست و موقت در راس کار قرار گرفتند در رسانه ها به عنوان مدیرعامل خود را مطرح کردند یا مطرح شدند! سوال این است چرا استقلال با همه مشکلات کنار می آید ولی مسائل علی دایی و رحیمی و مشکلات پرسپولیس حاد می شود؟
جامعه این مسائل را از چشم وزارت می‌بیند. مشکلات پرسپولیس را دسته گل وزارت می‌دانند!
مردم خوراک خود را از رسانه ها می گیرند و متاسفانه رسانه های زرد نقش زیادی در این مساله دارند و باید دید چه انگیزه ای دارند. مساله دیگر فضای جامعه شناختی باشگاه ها است. تا حالا دیده اید استقلالی‌های پیشکسوت داد بزنند این تیم از من است؟ در پرسپولیس ولی اینطور نیست. هر کسی یک روز بازی کرده ادعا می کند تیم از آن او است. نفراتی که بیرون مانده اند نمی توانند به یکدیگر اهانت کنند پس دیواری کوتاهتر از وزارتخانه پیدا نمی کنند و می‌گویند این دسته گل وزارتخانه است! چرا دسته گل وزارتخانه برای استقلال عمل نکرده است!
حتما این مساله به گوش شما هم رسیده که منتقدان وزارتخانه اعتقاد دارند شما و معاونین فوتبالی دنبال موفقیت فوتبال نیستید!
کسی که 50 سال در ورزش است فوتبالی نیست و دنبال موفقیت این رشته نیست اما کسی که در طول عمر خود یک روز هم ورزش نکرده و به طور اتفاقی وارد ورزش شده فوتبالی است؟! رسمی در سازمان تربیت بدنی و وزارت ورزش بوده که چیزی بدهیم و خودمان را خلاص کنیم! آن چیز برای وزارت ورزش حدود 50 میلیارد تومان آب می خورد! این در حالی است که کل بودجه برای 50 فدراسیون، اعزام ها ، پاداش ها و ... 75-80 میلیارد تومان است. اگر بخواهم این مبلغ را به دو باشگاه بدهم تکلیف قهرمانان چه می شود؟ بنده باج نمی دهم که بگویند فوتبالی هستم! چرا پاداش قهرمانان چند سال به تعویق افتاد؟ یکی از اقدامات انجام شده تجلیل از قهرمانان سه سال گذشته بود و در کمتر از 6 ماه بعد پاداش مدال آوران اینچئون را دادیم. قرار بر این باشد باید همه باشگاه ها و در راس آن باید فدراسیون را ببینیم. ما به جامعه 76 میلیونی و بعد از آن خانواده چند ده هزار نفری ورزشکاران متعهد هستیم نه به حرفه ای ها! حرفه ای ها باید خود درآمد زایی کنند. تاکید می کنم به همه رشته ها علاقه مند هستیم خصوصا فوتبال آن هم فوتبال زیبا و پاک!
گفته شده اگر سرخابی ها خصوصی نشوند و مزایده ها برگزار نشود سال 94 منحل می شوند!
البته قوانین خصوصی سازی را به خوبی و دقیق نمی‌دانم اما بعید می دانم دولت بخواهد به دو باشگاه برند، پرطرفدار و مردمی بی توجه باشد و آنها منحل شوند. منتهی شاید قوانین بگوید اگر خصوصی سازی اتفاق نیفتد باید منحل شوند اما نگران وضعیت این دو باشگاه هستم و امیدوارم چنین اتفاقی رخ ندهد.
برخی از نماینده های مجلس اعتقاد داشتند وزارت ورزش پیگیر افزایش بودجه نیست و در این خصوص تلاشی نکرده اند!
این مساله را قبول ندارم. دولت تاکید کرده که اخلاقا در مجلس حضور پیدا و برای بودجه ورزش لابی نکنیم. دولت اعتقاد دارد تمام برنامه ریزی ها و بودجه بندی بر اساس قاعده است و دکتر روحانی ما را ملزم کردند که دنبال افزایش بودجه نباشیم. اصولا برای افزایش بودجه وزارت ورزش باید از بودجه بخشی دیگر کسر شود که این مساله درست نیست.
ماهیانه با حدود 20یا 30 نماینده ملاقات دارید. از سوی آنان تحت فشار قرار نمی گیرید؟!
بله بعضا فشار آنها منطقی است و گاها غیر منطقی. پیگیر اوضاع حوزه خود هستند که این قابل توجه است اما وقتی 17 میلیارد تومان برای 100 پروژه در نظر گرفته می‌شود و نماینده ای اصرار دارد که کل این مبلغ به شهر وی برسد غیر منطقی است! اگر جفایی شده در گذشته ها شده‌است. گاهی دوستان به این مساله نگاه نمی کنند که این بودجه متعلق به 100 شهر است. خوشبختانه تا پایان سال مالی نزدیک به 360 پروژه را افتتاح می‌کنیم که بخشی از آن پروژه های فاخر است.
از بالا در مورد پست ها و اشخاص تحت فشار بوده اید؟
بالایی نداریم و در دولت تا کنون هیچ شخصی به من تحمیل عقیده نکرده است. البته بله در مورد مدیرکل استان ها و... صحبت شده حتی در مورد دورترین نقاط کشور هم این مساله هست. اولا ما مدیر مان را مورد ارزیابی قرار می دهیم اگر نکات منفی داشت که عوض می‌شود چه نماینده بگوید یا نگوید. تلاش می کنیم اجماع نمایندگان، استانداران، ورزشکاران و افرادی که در ورزش ذینفع هستند ایجاد شود. بعضا درخواست‌ها غیر منطقی است که رد می کنیم و شاید تنشی هم این وسط به‌وجود بیاید.
تهدید شده اید؟
بله
بدترین آن چه بوده ؟
گفته اند استیضاح می کنند که من هم گفتم صاحب هستید!
در مورد ورزش همگانی و رایگان شدن ورزش برای خانواده ها چه اقداماتی انجام شده است؟
اصل سوم قانون اساسی در خصوص رایگان شدن ورزش ، فضا و امکانات و اینکه مردم بتوانند ورزش کنند را بصورت جدی دنبال می کنیم که البته الزاماتی دارد. اما موارد قانونی هم در این مورد هست مثل اینکه اماکن ورزشی باید به بخش خصوصی برای یک دوره یکساله به‌صورت مزایده واگذار شوند این هزینه را افزایش می‌دهد. این الزام برای ماست. از مجاری قانونی پیگیر برطرف کردن مشکلات هستیم.
در مورد ورزش بانوان چه اقداماتی انجام شده است؟
در مورد جایگاه ورزش بانوان باید قانون تثبیت شود. پستی به عنوان معاونت بانوان در استان ها نداریم بلکه کارشناس داریم که باید ارتقا پیدا کند. باید در هیات رئیسه فدراسیون ها و شورای تاثیرگذار استان شان حضور داشته باشند. رویکرد مرد سالارانه در خصوص استفاده از اماکن و امکانات ورزشی از بین برود. باید فضاها به طور مساوی در اختیار خانم ها نیز قرار داده شود. باید عدالت جنسیتی رعایت شود.
چرا کفاشیان را به دفترتان راه نمی دهید؟
اخلاقش را خوب کند تا راهش بدهیم!
بارها صحبت کرده که وزیر جواب تلفن من یا اجازه ملاقات نمی دهد.
مگر نمی گویند مستقل هستیم با من چکار دارند؟ مگر اینجا عابر بانک است که برای بودجه و هزینه ها فقط صحبت کنیم ؟ ما هر جا یک ریال بدهیم باید آن را تعقیب کنیم و در جریان هزینه کرد آن باشیم. آیا می توانیم حسابرسی کنیم؟ دخالت کنیم شکایت نمی کنند؟ فوتبال تعلیق نمی شود؟ دخالت ما در چه حد است؟ در حد عزل و نصب یا اینکه باید فقط پول بدهیم!؟ آنها حتی در اماکنی که هستند باید اجاره پرداخت کنند. باید بپذیرند حق ما را آن وقت ما هم آنان را می پذیریم، جواب تلفن می دهیم اصلا ما تماس می گیریم.
زمانی که وزارت ورزش به شما پیشنهاد شد، فکر می کردید با این همه مشکل مواجه شوید؟
بخش عمده ای از تحصیلکرده ها و صاحب نظران شاگردان من بوده اند. گزارشات و پایان نامه های بسیاری از دانشجویان من در خصوص مشکلات ورزش بوده و با مشکلات آن آشنایی داشتم اما اینکه این همه مشکلات لایه لایه و عمیق وجود داشته باشد را نمی دانستم. فکر نمی کردم این همه مسائل لاینحل از دولت قبل وجود داشته باشد. تصور می کردم مدیران مسائل را به روز کرده و تحویل مدیر بعدی می دهند. 15-16 فدراسیون با سرپرست اداره می شده است. پاداش سه سال ورزشکاران پرداخت نشده بود. اساسنامه های مخدوش و مشکل‌دار وجود داشت. ورزشگاه های بیشماری در 7-8 سال گذشته با معارضین مواجه شده است. ورزشگاه تختی در سال 1327 توسط خانمی وقف شد. ظرف 4 سال گذشته معارضینی پیدا کرده که با سند در مراجع حاضر شده اند. دعواهای بیشماری در محاکم وجود داشته که 98 درصد آنها بدلیل عدم حضور مسئولین شکست خوردند! همه مشکلات که یک شبه ایجاد نشده است؟ چرا این همه پروژه ها نیمه کاره باقی مانده است؟ چرا یک پروژه 24 سال طول بکشد؟ پروژه نقش جهان سالها طول کشیده تا اینکه در سفر به اصفهان با کمک استاندار و مدیرکل استان اصفهان و مذاکره ای که با شرکت فولاد مبارکه داشتند که قرار بر تکمیل ورزشگاه شد. آیا این مساله سالهای گذشته نمی توانست اتفاق بیفتد ؟ این مشکلات لایه لایه را نمی دانستم. منطقا این هست که روزی که می خواهم این پست را تحویل بدهم مسائل را به روز کنم و تحویل نفر بعدی بدهم! کما اینکه مدیرانی 7-8 سال مدیر بوده‌اند که الان هم می گویند مدیر بوده ایم و فلان کارها را انجام داده ایم در صورتی که مشکلات در زمان آن ها رخ داده است. فوتبال ما در این سال ها به حال خود رها شده بود. فدراسیون ها همه بدهکار بودند. بله مشکلات را می‌دانستم ولی تا این عمق خیر!
و اگر به شما بگویند الان از وزارت کنار بروید؟
بدون هیچ مساله ای و با کمال میل می روم.
چرا کم سفر هستید؟ کمتر به سفرهای خارج از کشور می روید و کم خرج هم هستید!
روحیه ام اینطور است! در سیستم های آموزشی رشد کردیم و طبیعت این سیستم ها اینگونه است. از روسای فدراسیون ها خواستم کمتر سفر بروند. موقعیتی نیست که ریخت و پاش کنیم. این مساله اثر داشته است
بابت عملکردی که داشتیدچه نمره ای به خودتان می دهید؟
از دوستان خواستم ارزیابی 360 انجام دهند. در این ارزیابی زیر دستی ها ، همترازها و بالا دستی ها عملکرد ما را بررسی می کنند و خودمان هم ارزیابی می کنیم. تقریبا نتیجه آن یکسان و نزدیک به متوسط است. البته اگر مقایسه کنند باید شاخص هایی را در نظر گرفت. اول پول، دوم برنامه ها ، سوم فرآیند ها و نتایج در حوزه ورزش قهرمانی، حرفه ای و تعلیم و تربیتی. در مقایسه با زمانی که پول سرشار بوده و هدیه ورزشکاران پرداخت نمی‌شده قابل قبول است. اما ارزیابی خودمان و دیگر دوستان متوسط بوده است.
بدترین و بهترین خاطره شما از سال 93؟
بدترین خاطره فوت مادرم و بهترین خاطره خدمت به مردم است.
صحبت پایانی شما؟
ما خیلی مدیون هستیم. اگر روزانه 24 ساعت برای توسعه کشورمان کار کنیم باز هم کم است. نظام جمهوری اسلامی مدیون شهدا و مردم است. ما به جامعه بدهکار هستیم و باید تلاش کنیم. باید روی این مساله بحث کنیم که کشورمان چگونه آباد شود. این باید دغدغه ما باشد. این را هم بدانید اگر روزی بدانم منشا خدمت نیستم اینجا نخواهم بود. امیدوارم سال آینده سالی سرشار از موفقیت برای مردم عزیز کشورم در عرصه های مختلف خصوصا در بخش ورزش باشد.
آرمان - حسین ردکا

   

تازه های خبر

بيشترين بازديد 7 روزگذشته